تا همين چند وقت پيش - 80-90 سال؟ خر حاکم بلامنازع خيابانها و اتوبانهاي ما بود !!!
آن دوران اينهمه تصادف منجر به مرگ و مير و خسارت در کار نبود. حداکثر سالي چند نفري از لگد خر ميمردند. سوختش همه جا فراوان و توليد داخلي به حد کفايت موجود بود. سوپر و معمولي هم نداشت !!! کسي هم حرفي از کوپني شدن پوسته هندوانه و هر آشغال ديگر نميزد. به جاي آلودگي, خروجي اگزوزش هم به هزار کار مي آمد. داخل هر خانه چند پارکینگ برای خر وجود داشت و هیچ کس نشنید که بر سر محل پارک خر دعوائی رخ داده باشد. سرقتش هم دشوار بود چون سیستم هوشمند ضد سرقت با عرعر و جفتک چارکش از حقوق خر سوار دفاع میکرد. خر دو مدل اتوماتیک و دنده ای نداشت. خر فول اتوماتیک بود. روابط انسانها در دوران خری ساده تر و صمیمانه تر بود. یاد نداریم که خرسوارانی مدام جلو زنها افسار برکشند و یا از خرشان درخواست عرعر به نشانه جلب توجه کنند.
دوران خوشی بود.
خر خود يک کارخانه مونتاژ کامل بود که کليه ماشین آلات خرسازی و قطعات لازم آن در همين خاک موجود بود و از یک لحظه غفلت خرسوار یک خر صفر کيلومتر در همان محل مصرف تولید و به بازار عرضه ميشد 
هیچ وقت کسی فکر نکرد که خر را در مالزی و...تولید کند. اقتصاد آن دوران هم اینقدر وابسته به کارخانه مونتاژ خر نبود که اجبارا آنقدر خر تولید کنند که دیگر آدمها قید بیرون آمدن از خانه را بزنند چون همه جا پر از خر است. با وجود همه اين فوايد, عرعرش هم خوش صدا تر از بوقهاي امروزي و عشفبازيش با خرهای دیگرهم بهتر از صد فیلم عاشقانه امروزی سرگرم میکرد. ياد باد آن روزگاران ياد باد.
و امروز ما همان خرسوارانيم و پيکان و پژو و... همان خر و قاطر و اسب قديم. و يادتان باشد که وقتي پشت خر خود مينشينيد و فرمانش را (افسار) رابه دست ميگيريد, پدال گاز خرتان را( همان چوب) زياد فشار ندهيد که باعث خسارت مالي و جاني به شما و ديگران است. خر وسیله حمل و نقل است. کورس گذاشتن ندارد. به رخ کشیدن ندارد. باد به غبغب انداختن ندارد چون شما تولید کننده خر نیستید. شما مصرف کننده خر هستید. دست به افسار خوب داشتن مایه افتخار نیست بلکه خوب خر راندن و طبق مقررات خر راندن افتخار است ...
لطفا از ارسال نظرات بیخود ! بپرهیزید!